Tagarchief: paranoïde persoonlijkheidsstoornis

De paranoïde persoonlijkheidsstoornis

Mensen met deze stoornis hebben weinig vertrouwen in het goede van de medemens. Dit is echter nog zacht uitgedrukt. Ze vertrouwen anderen erg moeizaam en gaan ervan uit dat de buitenwereld hen iets aan wil doen ‘the system is trying to get me’.

Ze oordelen snel. Je kan nog zo loyaal en betrouwbaar zijn. Er is snel een reden gevonden om je te verdenken van allemaal snode plannen die jij tegen hen gaat gebruiken. In relaties kan dit nare gevolgen hebben. Vrouwen willen zich bijvoorbeeld niet meer binden, mannen denken dat hun lieve schat continue met een ander in bed ligt. Allemaal niet erg wenselijk voor een fijne relatie.

Zelf zijn zij erg kritisch met betrekking tot de fouten en onvolkomenheden van anderen. Op het moment dat jij hun een keer kritiek geeft, gaan ze helemaal uit hun dak en geven jou de schuld van de fouten die zij maken. Ongeveer 2 % van de volwassenen heeft deze stoornis, waar mannen weer in de meerderheid zijn.

Verklaringen
De psychodynamische psychologen, die vaak zinnig theoretiseren over de persoonlijkheid, verwijzen naar de vroege interacties met de ouders. Mocht je iemand kennen die aan de bovenstaande omschrijving voldoet, dan is de kans groot dat deze persoon een weinig accepterende moeder had. Het kan ook zijn dat de vader er nogal een rigide en/of koude opvoedingsstijl op na hield. Kortom, iemand met een dergelijke stoornis kon waarschijnlijk nooit echt voldoen aan de verwachtingen van zijn ouders, eigenlijk heel sneu.

Biologische psychologen verkopen toch een wat ander verhaal. Volgens hun heeft het voornamelijk een genetische oorzaak. Een studie met eeneiige tweelingen liet zien dat wanneer de een weinig vertrouwen had in zijn medemens de ander hier ook de neiging toe had. Goed om hierbij te vermelden is dat tweelingen vaak door dezelfde ouders opgevoed worden…

Therapie
Jullie raden het misschien al. Nee inderdaad, ze komen niet zomaar uit zichzelf de behandelkamer binnen wandelen. Mochten ze dit toch doen… en dat is ook een inkoppertje, vertrouwen ze de therapeut natuurlijk niet. Therapie wordt dus al snel een lang proces, maar Rome is ook niet in één dag gebouwd, hoe geweldig de Romeinen zichzelf ook vonden.

Sommige psychodynamische psychologen helpen deze mensen door de therapie te richten op het tot stand laten komen van een bevredigende relatie. Andere proberen de cliënt weer tot zichzelf te laten komen, zodat deze zich niet meer zo sterk focust op alle negativiteit om zich heen. Cognitieve gedragspsychologen richten de therapie op het reduceren van de angst die deze mensen ervaren als gevolg van het wantrouwen jegens de wereld. Daarbij proberen ze hen op een meer realistische manier te laten kijken naar de wereld ‘heeft mijn therapeut mij nu werkelijk dit blog laten lezen om me een klote gevoel te bezorgen’? Nee, natuurlijk niet!

Bron: Comer, J. Abnormal psychology, 2010